മൂത്രനാളിയിലെ അണുബാധ (UTI ) എന്ന് കരുതി ആവർത്തിച്ച് ചികിത്സ തേടുകയും ഒടുവിൽ അത് മൂത്രസഞ്ചിയിലെ അർബുദം (Bladder Cancer) ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യം വൈദ്യശാസ്ത്ര ലോകം അതീവ ഗൗരവത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്. ലക്ഷണങ്ങളിലെ അസാധാരണമായ സാമ്യം കാരണം രോഗനിർണ്ണയത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കാലതാമസം രോഗിയുടെ ജീവന് തന്നെ ഭീഷണിയാകുന്നു.
രോഗനിർണ്ണയത്തിലെ പാളിച്ചകളും പഠനങ്ങളും
ബ്ലാഡർ കാൻസർ ബാധിച്ച ഭൂരിഭാഗം രോഗികളും തുടക്കത്തിൽ ലക്ഷണങ്ങളെ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കുന്നു എന്നാണ് വിവിധ പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഏകദേശം 57 ശതമാനത്തോളം രോഗികൾ തങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ട ആദ്യ ലക്ഷണങ്ങൾ അർബുദത്തിന്റേതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ഇതിൽ പകുതിയിലധികം പേരും സാധാരണ നിലയിലുള്ള മൂത്രനാളിയിലെ അണുബാധയ്ക്കുള്ള മരുന്നുകളാണ് മാസങ്ങളോളം കഴിക്കുന്നത്. ഇത്തരം തെറ്റായ രോഗനിർണ്ണയം പുരുഷന്മാരേക്കാൾ കൂടുതൽ ബാധിക്കുന്നത് സ്ത്രീകളെയാണെന്നത് വസ്തുതയാണ്. മൂത്രത്തിൽ രക്തം കാണുന്നത് ആർത്തവവിരാമവുമായോ ഗൈനക്കോളജിക്കൽ പ്രശ്നങ്ങളുമായോ ഡോക്ടർമാർ തെറ്റിദ്ധരിക്കാറുണ്ട്. പഠനങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, പുരുഷന്മാരിൽ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ട് ശരാശരി 70 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ അർബുദം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ ഇത് 100 ദിവസത്തിന് മുകളിൽ നീണ്ടുപോകുന്നു.
ലക്ഷണങ്ങളിലെ സാമ്യവും അപകടങ്ങളും
ബ്ലാഡർ കാൻസറിന്റെയും അണുബാധയുടെയും ലക്ഷണങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള നേരിയ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാത്തതാണ് പ്രധാന പ്രശ്നം. രണ്ട് സാഹചര്യങ്ങളിലും മൂത്രത്തിലൂടെ രക്തം പോകുകയോ, ഇടയ്ക്കിടെ മൂത്രമൊഴിക്കാനുള്ള തോന്നൽ ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്യാം. സാധാരണ അണുബാധകളിൽ വേദനയോടൊപ്പം രക്തം കാണപ്പെടുമ്പോൾ, അർബുദത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പലപ്പോഴും വേദനയില്ലാതെ തന്നെ മൂത്രത്തിലൂടെ രക്തം പോകുന്നത് കാണാം. വേദനയില്ലാത്ത ഇത്തരം രക്തസ്രാവം ഗൗരവമായി എടുക്കേണ്ട ഒന്നാണ്. ഒരു വർഷത്തിൽ മൂന്ന് തവണയോ അതിലധികമോ മൂത്രനാളിയിൽ അണുബാധ ഉണ്ടാകുന്നവർ കാൻസർ പരിശോധനയ്ക്കും വിധേയമാകേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. ആന്റിബയോട്ടിക്കുകൾ കഴിക്കുമ്പോൾ താൽക്കാലികമായി അസ്വസ്ഥതകൾ മാറുന്നത് രോഗിക്ക് ആശ്വാസം നൽകുമെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ അർബുദം വളരുന്നത് തടയാൻ അതിന് സാധിക്കില്ല.
കാലതാമസം വരുത്തുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ
രോഗനിർണ്ണയം വൈകുന്ന ഓരോ മാസവും കാൻസർ കോശങ്ങൾ മൂത്രസഞ്ചിയുടെ പേശികളിലേക്ക് പടരാനുള്ള സാധ്യത ഏകദേശം 5 ശതമാനം മുതൽ 10 ശതമാനം വരെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. മൂത്രസഞ്ചിയുടെ ആവരണത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഘട്ടത്തിൽ അർബുദം കണ്ടെത്തിയാൽ അത് പൂർണ്ണമായും സുഖപ്പെടുത്താൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ പേശികളിലേക്കും സമീപ അവയവങ്ങളിലേക്കും പടരുന്നതോടെ ചികിത്സ സങ്കീർണ്ണമാകുകയും അതിജീവന സാധ്യത കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു. മൂത്രസഞ്ചിയുടെ അർബുദത്തിന് കാരണമാകുന്ന ഘടകങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് പുകയില ഉപയോഗമാണ്. പുകവലിക്കുന്നവർക്ക് മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ മൂന്നിരട്ടി രോഗസാധ്യതയുണ്ടെന്ന് സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. പുകയിലയിലെ കാർസിനോജനുകൾ രക്തത്തിലൂടെ വൃക്കകളിലെത്തുകയും അവിടെനിന്ന് മൂത്രത്തിലൂടെ പുറന്തള്ളപ്പെടുമ്പോൾ മൂത്രസഞ്ചിയിലെ കോശങ്ങൾക്ക് കേടുപാടുകൾ വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
കൃത്യമായ പരിശോധനാ രീതികൾ
ലക്ഷണങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ സാധാരണ പരിശോധനകൾ കൊണ്ട് മാത്രം തൃപ്തിപ്പെടരുത്. സിസ്റ്റോസ്കോപ്പി പോലുള്ള അത്യാധുനിക പരിശോധനകളിലൂടെ മൂത്രസഞ്ചിക്കുള്ളിലെ മാറ്റങ്ങൾ നേരിട്ട് നിരീക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കും. ഒരു ചെറിയ ക്യാമറ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തുന്ന ഈ പരിശോധനയാണ് രോഗം ഉറപ്പിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും വിശ്വസനീയമായ മാർഗ്ഗം. ഇതിന് പുറമെ സി.ടി. യൂറോഗ്രാം, മൂത്രത്തിലെ കാൻസർ കോശങ്ങളെ മൈക്രോസ്കോപ്പിലൂടെ കണ്ടെത്തുന്ന രീതി എന്നിവയും കൃത്യമായ രോഗനിർണ്ണയത്തിന് സഹായിക്കുന്നു. പെയിന്റ്, കെമിക്കൽ വ്യവസായങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്കും പുകയില ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്കും വിട്ടുമാറാത്ത ഇടുപ്പ് വേദനയോ പുറംവേദനയോ ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ഗൗരവമായി കാണണം.
മൂത്രസഞ്ചിയിലെ അർബുദം തിരിച്ചറിയാൻ വൈകുന്നത് പ്രതിസന്ധിയായി തുടരുകയാണ്. ഇത് സാധാരണ ഇൻഫെക്ഷൻ മാത്രമാണ് എന്ന ലാഘവത്തോടെയുള്ള സ്വയം ചികിത്സയാണ് പലപ്പോഴും അപകടം വരുത്തിവെക്കുന്നത്. 50 വയസ്സിന് മുകളിലുള്ളവർ, പുകവലിക്കുന്നവർ, ആവർത്തിച്ചുള്ള മൂത്രശങ്കയുള്ളവർ എന്നിവർ ലക്ഷണങ്ങളെ അവഗണിക്കാതെ ഒരു വിദഗ്ധ യൂറോളജിസ്റ്റിന്റെ സഹായം തേടേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. കൃത്യസമയത്തുള്ള രോഗനിർണ്ണയത്തിലൂടെ മാത്രമേ അർബുദത്തെ ഫലപ്രദമായി പ്രതിരോധിക്കാനും വിലപ്പെട്ട ജീവനുകൾ രക്ഷിക്കാനും സാധിക്കൂ.
